Ervaringen

Ik ben vroeg, altijd geweest, dat zit in het plannerswerk. Dus voordat het huis wakker is zit ik aan de keukentafel met koffie, en daar hoort de fles bij. Een druppel of twee onder de tong, even laten liggen, doorslikken. Niet omdat er dan iets moet gebeuren, dat mag ik niet zeggen en ik weet het ook niet, maar omdat ik daar toch al stil zit en het zo meteen gebeurd is.

De smaak is een ding op zich. Nootachtig, grondig, met een bittertje dat blijft plakken. Alsof je aan een oude plank likt, zei ik een keer tegen Marja, en die vond dat geen sterke reclame. Puur is het geen feest. Ik roer het weleens door de yoghurt of neem het van een lepel honing, puur om die bitter te temmen.

En dan de pipet. Elke fabrikant belooft nette druppels en elke pipet doet precies wat hij zelf wil: eentje te veel, of hij slurpt de helft terug de fles in. Ik knijp inmiddels als een mijnenopruimer. Zachtjes, wachten, tellen. Meer valt er niet over te zeggen.

Ik zit in dit spul en ik schrok nog van de prijs. Waar CBD een paar tientjes kost, tikt CBG zo tegen de tachtig euro aan voor eenzelfde flesje. Dat komt niet doordat er iets magisch in zit, maar doordat de plant het onderweg grotendeels zelf opmaakt, dus je hebt er veel meer plant voor nodig. Snap ik allemaal. Maar aan de kassa voelt “de moederstof” toch vooral als “de moeder betaalt”.

Qua smaak lijkt het op CBD, nog een tikje scherper en aardser. Zelfde keukentafel, zelfde ritueel, zelfde gezicht dat ik erbij trek. Snoepgoed wordt het nooit.

En overal lees je dat CBG “synergetisch” werkt of “het beste uit de plant combineert”. Klinkt prachtig, mag niet, is een gezondheidsclaim. Dus van mij krijg je dat verhaal niet. Wel het getal: wat het per milligram kost. Dan neem je die dure beslissing met een echt cijfer en niet met een gevoel.

CBN is de soort waar de hele markt precies hetzelfde verhaal bij verkoopt. Je weet welk. Het staat op elke verpakking en in elke productnaam, met een maantje ernaast voor de zekerheid. Ik ga dat verhaal niet navertellen, ook niet met een knipoog, want een knipoog telt net zo hard mee.

Wat ik wél kan zeggen: deze wordt meestal met MCT-olie gemaakt, kokosolie dus, en dat proef je. Milder, zachter, minder van die oude-plank-bitter, bijna neutraal. Van de drie is dit de vriendelijkste in de mond. Over wannéér ik het neem zeg ik niks, want elke hint over het moment is alsnog een hint, en ik geef ze niet.

Het bewijs voor CBN is bovendien dunner dan de stelligheid waarmee het over de toonbank gaat. Dus als iemand je een flesje aansmeert met een groot verhaal en een klein lettertje: vraag om het rapport, kijk naar het gemeten gehalte, en betaal voor wat erin zit.

De zure vorm, zoals hij in de verse plant zit. Ik heb ’m een keer als rauw extract geprobeerd, ongefilterd en donkergroen, en het smaakt precies zoals een plant eruitziet: gras, met een kruidige nasleep. Voor de dagelijkse fles pak ik gewoon de gewone CBD. Dit is meer een liefhebbersding.

Streng genomen hoort dit hier niet eens thuis, want er zit geen cannabinoïde in. Nul CBD, nul THC. Het is keukenolie: nootachtig, groen, lekker door een slaatje of over de pasta. Ik bestelde ooit een flesje in de veronderstelling dat het “iets” was, en toen bleek het gewoon een prima olie voor bij het eten. Zet het niet naast je CBD in het kastje, want dan grijp je de verkeerde.

De vorm die ik het meest gebruik, en waar ik de meeste ruzie mee heb: de pipet. Het hele gevecht staat in mijn CBD-verhaal hierboven, met knijpen, wachten en tellen.

Voor als je die smaak niet trekt. Een capsule slik je door en je proeft niks, punt. Handig onderweg, want geen pipet die in je tas leegloopt. Nadeel: de dosering ligt vast, dus finetunen zoals met druppels gaat niet. Ik wissel weleens af, capsules op reis, druppels thuis.

Dit is cosmetica, dus dat mag gewoon. Ik heb een pot balsem in de badkamer staan. Vettig, kruidig luchtje, trekt langzaam in. Meer ga ik er niet over zeggen, want zodra ik vertel wáárvoor ik het ergens op smeer, zit ik weer aan een claim. Dus: het is een zalf, hij ruikt naar kruiden, en hij voelt als zalf.

Hier hou ik het kort, en niet omdat ik preuts ben. Deze vorm bestaat en heeft zijn gebruikers, en het is precies het soort toepassing waar ik met geen mogelijkheid iets over kan zeggen zonder in medisch gebied te belanden. Dus dat doe ik niet. Vraag het je huisarts, niet mij.

Extract in een spuitje in plaats van een flesje, dik en donker als teer. Doseren is een drama: het plakt aan alles, het komt niet uit dat spuitje zonder gevecht, en de smaak is de meest geconcentreerde versie van die oude-plank-bitter. Niks voor de beginner, en niks voor wie een schone keuken wil.

Bijna zuivere CBD als wit poeder, en het smaakt naar helemaal niks, wat na al die olie bijna een verademing is. Je weegt het af, priegelen met een klein weegschaaltje, en je roert het ergens door. Ik heb het een tijdje door mijn koffie gedaan tot ik doorhad dat ik de helft op het aanrecht morste. Voor wie precies wil weten hoeveel milligram hij pakt, is dit wel het eerlijkste.

Olie in een verstuiver, een pufje onder de tong. Bedacht voor onderweg, en dat werkt: geen pipet, geen geknoei. Nadeel is dat je nooit precies weet hoeveel er in één pufje zit, dus voor het rekenen per milligram is het minder fijn dan druppels of poeder.

CBD zo verwerkt dat het in water mengt in plaats van er als een vlek bovenop te drijven. Ik heb het in een glas water geprobeerd, puur uit nieuwsgierigheid. Het mengt inderdaad, en de smaak is milder dan de olie. Het is wat prijziger door dat extra bewerken, dus reken even na of je dat gemak dat waard vindt.

Een pleister op je vel die de stof langzaam afgeeft. Ik heb er een geprobeerd, vooral uit interesse hoe zo’n ding zit. Antwoord: hij plakt prima, tot je gaat douchen, en aan de rand jeukt het na een dag. Wat hij verder dóét laat ik in het midden, want dat is precies waar ik van af blijf.

Een lagere sterkte met een pipet die op een beest is afgestemd. Ik heb het bij de hond geprobeerd, en de hond had er duidelijk een mening over: neus omhoog, kop weg, beledigd de mand in. Uiteindelijk maar door de brokjes gedaan. Wat het voor een dier zou doen laat ik aan de dierenarts, daar ga ik niet over.

Om te verdampen in plaats van in te nemen. Ik heb een keer aan een vape getrokken met CBD-liquid. Zoetig, een wolk die naar weinig bijzonders smaakt, en ik voelde me vooral een beetje een puber bij de fietsenstalling. Niet mijn vorm, maar ik snap dat mensen het gemak prettig vinden.

Gummies, thee, drankjes. De leukste categorie qua smaak, want de bittere olie is weggewerkt achter suiker of vrucht. Ik heb de gummies geprobeerd en het gevaar is meteen duidelijk: het eet als snoep, dus je grijpt te makkelijk naar de tweede. De dosering per stuk staat gelukkig vast, dus reken uit wat je binnenkrijgt in plaats van te gokken.